ตอนที่ 115 มีหนทาง

ตอนที่ 115 มีหนทาง

เฮ่อหลินเยวียนเหลือบมองเซี่ยเยี่ยนหลี่แวบหนึ่ง แววตาซับซ้อน ทว่ายังคงออกคำสั่งแก่องครักษ์เงาด้านหลังทันที “เร็ว! แบกเขาออกไป! กลับค่าย!”

องครักษ์เงาสองนายรุดหน้าขึ้นมาทันที ประคองแบกเซี่ยเยี่ยนหลี่ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

จาวจาวยังคงคิดจะตามไป ทว่ากลับถูกเฮ่อหลินเยวียนกดรั้งไว้หมับหนึ่ง

“เจ้าอยู่นิ่ง ๆ” เขาอุ้มพาดตัวนางขึ้นมาโดยไม่ฟังคำคัดค้าน “เจ้าเองก็เปียกโชกไปทั้งตัว หากยังฝืนทนต่อไป เจ้าเองก็คงต้องล้มพับลงเช่นกัน”

เมื่อถูกเขาโอบอุ้มไว้ในอ้อมอก ได้กลิ่นอายอันคุ้นเคยและชวนให้วางใจจากกายเขา เส้นประสาทของจาวจาวที่ตึงเครียดมาตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง

นางซุกศีรษะลงบนแผงอกอันอบอุ่นของเขา ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป ปล่อยโฮร้องไห้ออกมาดังลั่น

ยามที่เฮ่อหลินเยวียนอุ้มจาวจาว พาเซี่ยเยี่ยนหลี่ที่หมดสติกลับมาถึงด่านหมาป่าสวรรค์ เฮ่อกุยหลานก็นำคนกลับมาจากอีกทิศทางหนึ่งอย่างใจลอยไร้วิญญาณเช่นกัน

คนทั้งสองกลุ่มประจันหน้ากันที่หน้าประตูค่าย

เฮ่อกุยหลานเห็นร่างเล็ก ๆ ที่เปียกโชกไปทั้งตัวในอ้อมอกของเฮ่อหลินเยวียน หัวใจพลันบีบรัดอย่างรุนแรง