กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เชิญเถิด คุณชายน้อย”
ทันทีที่นักเลงเจ้าถิ่นเห็นเช่นนั้น ก็รีบนำเจียงรั่วกลับจวน รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งดูหื่นกระหาย
เจียงรั่วเงยหน้ามองป้ายเหนือประตู อักษรสีทองสองตัวสะท้อนเข้าสู่สายตา: จวนตระกูลอวี๋
หึ ๆ! อวี๋... ช่างเหลือเฟือจริง ๆ
เจียงรั่วก้าวขึ้นบันไดห้าขั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนเดินทอดน่องเข้าสู่จวนตระกูลอวี๋
ทันทีที่เจียงรั่วก้าวเข้าไปในจวนตระกูลอวี๋ นักเลงเจ้าถิ่นหลายคนก็มองหน้ากัน แล้วเผยสีหน้าลำพองใจประหนึ่ง “ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว”
โดยเฉพาะอวี๋ฮ่าว นักเลงเจ้าถิ่นผู้นั้นจับจ้องแผ่นหลังของเจียงรั่วด้วยสายตาหื่นกระหาย จนตอนขึ้นบันไดถึงกับเหยียบพลาดและเกือบสะดุดล้ม
นอกจวนตระกูลอวี๋