กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนรถม้า
เจียงรั่วมองเซียวเฉิงจิ่นผู้ “ไม่รู้อะไรสักอย่าง” พลางยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว
ถึงจะถูกเนรเทศ แต่ข้าไม่โทษเจ้าสักนิดหรอก!
ไม่ว่าอย่างไร สำหรับนางผู้กลายเป็นเศรษฐีนีไปแล้ว การจากนครหลวงซึ่งเป็นสถานที่กินคนโดยไม่คายกระดูกออกมาแห่งนี้ ย่อมเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด
เมื่อนึกถึงคลังทรัพย์ว่างเปล่าหลายแห่ง รวมถึงบุรุษรูปงามมากมายที่จะคอยปรนนิบัตินางในอนาคต เจียงรั่วก็อดหัวเราะแฮะ ๆ ออกมาไม่ได้
ฮ่า ๆ! ในที่สุดก็ได้ใช้ชีวิตสวมทองประดับเงิน มีเสื้อผ้าอาหารไม่ขาดแคลนเสียที
ถูกต้อง หลังได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง นางจะ “เสพสุขชดเชย” ให้เต็มที่
ผู้ใดก็อย่าได้คิดห้ามนาง!
เมื่อเซียวเฉิงจิ่นได้ยินเสียงหัวเราะ “ทึ่ม ๆ” ข้างกาย ความตึงเครียดในใจของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย