เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 471 หนานกงเคอเมิ่งเกลี้ยกล่อมซูจิ้น
"ซูจิ้น นายรู้ตัวไหมว่านายกำลังมีเรื่องใหญ่แล้ว? นายคิดจริง ๆ หรือเปล่าว่าสิ่งที่นายทำอยู่ตอนนี้มันเพื่อเซี่ยจื่อ? หรือจะพูดว่าเพื่อตัวเอง?"
พอหนานกงเคอเมิ่งพูดคำนี้ออกมา สีหน้าของซูจิ้นก็พลันมืดลงทันที ในใจทั้งคนอดสะดุ้งขึ้นมาไม่ได้
ทว่าซูจิ้นกลับพูดออกไปตรง ๆ ว่า "ตอนนี้คุณพูดเรื่องพวกนี้ไปมันมีความหมายอะไร?"
"ฉันรู้ คุณเป็นห่วงเซี่ยจื่อมาก แต่ตอนนี้จะพูดเรื่องพวกนี้มันสายเกินไปหน่อยหรือเปล่า?!"
"ตอนนี้สถานการณ์ตรงหน้านายเองก็เห็นแล้ว ฉันยังจะมีวิธีอะไรได้อีก?"
ได้ยินดังนั้น
หนานกงเคอเมิ่งอารมณ์ค่อนข้างตื่นเต้น วินาทีถัดมา ก็ได้ยินนางเอ่ยออกมาช้า ๆ ว่า "ซูจิ้น นายคิดจริง ๆ หรือเปล่าว่าเรื่องนี้มันง่ายดายขนาดนั้น?"
"นายคิดว่าความฉลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของนายจะปิดบังทุกคนได้งั้นหรือ?!"