เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 460 เป้าหมายที่แท้จริงของโหลวซูหว่าน
“คำที่ฉันเพิ่งพูดไป แกไม่ได้ยินเหรอ หรือยังต้องให้ฉันพูดซ้ำอีกรอบกัน?!”
เมื่อสายตาจับจ้องไปที่ท่าทางของโต้วเสี่ยวเสวียนในยามนี้ โทสะในใจของโหลวซูหว่านก็พลันถูกจุดปะทุขึ้นมาในทันที
เห็นเพียงใบหน้าที่เดิมทีสงบนิ่งดั่งสายน้ำของเธอค่อยๆ ปรากฏไอความโกรธขึ้นมา รูม่านตางดงามคู่นั้นยิ่งทอประกายแห่งความเดือดดาล แม้แต่น้ำเสียงยามเอ่ยปากก็แปรเปลี่ยนเป็นกระวนกระวายและแหลมคมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
อันที่จริง จะโทษว่าโหลวซูหว่านมีโทสะถึงเพียงนี้ก็ไม่ได้เลยจริงๆ
พึงรู้ไว้ว่า ในยามนี้สำหรับโต้วเสี่ยวเสวียนแล้ว เธอเรียกได้ว่าเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตอย่างแท้จริง!
ทว่า โต้วเสี่ยวเสวียนกลับไม่รู้จักบุญคุณต้องทดแทน ซ้ำร้ายยังปฏิบัติต่อตนเองด้วยท่าทีที่เย็นชาไปจนถึงแฝงแววเป็นปฏิปักษ์เช่นนี้
การกระทำอันเนรคุณเช่นนี้ จะไม่ให้โหลวซูหว่านรู้สึกโมโหและผิดหวังได้อย่างไรกัน?
เธอแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่า คนตรงหน้าที่เคยได้รับความเมตตาจากตนเอง จะแล้งน้ำใจไร้คุณธรรมได้ถึงเพียงนี้