0342

⬢⬢⬢

ตอนที่ 342 อัยย่ะ อายจะตายอยู่แล้วเนี่ย～

ประโยคสุดท้ายของเหลียงวานก่อนจะจากไป ทำให้ทั้งซูจิ้นและเซี่ยจื่ออดไม่ได้ที่ใบหน้าจะขึ้นสีแดงระเรื่อ จนแทบอยากจะเอานิ้วเท้าจิกพื้นด้วยความเขินอาย

"โทษพี่เลยนะ พี่ซูจิ้น พี่เหลียงวานรู้เข้าแล้วเนี่ย อัยย่ะ อายจะตายอยู่แล้ว โทษพี่เลย โทษพี่เลยจริง ๆ..."

หลังจากได้ยินเสียงปิดประตู เซี่ยจื่อก็รีบมุดตัวออกมาจากใต้ผ้าห่มทันที เธอทาบทับอยู่บนไหล่ของซูจิ้น มือน้อย ๆ อันขาวเนียนทุบตีแผ่นหลังของเขาไม่หยุด สองเท้าเล็กด้านหลังก็ไม่ยอมอยู่นิ่ง แกว่งไกวไปมาอย่างต่อเนื่อง

เมื่อได้เห็นด้านที่น่ารักขนาดนี้ของเซี่ยจื่อ ซูจิ้นก็แย้มยิ้ม จากนั้นจึงกอดเซี่ยจื่อไว้แน่น โอบดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมอกของตนเองอย่างมั่นคง