0262

⬢⬢⬢

ตอนที่ 262 ชาวเน็ตนิรนามผู้ไม่ประสงค์ออกนาม

“หนานกงเคอเมิ่ง วันนี้ถ้าเธอกล้าก้าวพ้นประตูนี้ไป ฉันก็กล้ารับประกันเลยว่า ทั้งชีวิตนี้เธออย่าหวังจะได้เจอเซี่ยจื่ออีกเลย!”

คำพูดไม่กี่ประโยคนี้ของโหลวซูหว่าน ก็เหมือนกับมีดคมเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงเข้ากลางขั้วหัวใจของหนานกงเคอเมิ่งอย่างจัง

ทำให้เท้าข้างหนึ่งของเธอที่เดิมทีกำลังจะก้าวออกจากห้องทำงาน ชะงักค้างอยู่กลางอากาศตรงนั้นเนิ่นนาน ไม่ยอมเหยียบลงเสียที

สุดท้ายแล้ว โหลวซูหว่านก็ยังคงเหนือกว่าหนึ่งขั้น ทำให้หนานกงเคอเมิ่งจำต้องยอมประนีประนอม และชักเท้าข้างที่กำลังจะก้าวออกไปนั้นกลับมา

เธอหันหลังกลับไป

ดวงตาทั้งคู่ที่ดั่งเหยี่ยวคู่นั้น จ้องเขมรอยังโหลวซูหว่านที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม่ไกลนักตรงๆ