0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 เซี่ยจื่อ: "พี่ซูจิ้น เซี่ยจื่อจะแกะกุ้งให้พี่นะคะ"

เธอจ้องมองตัวเองในกระจกที่บนใบหน้ายังมีคราบเลือดของหนานกงเคอเมิ่งติดอยู่ จากนั้นจึงจรดมีดผลไม้ลงบนลำคอ

เธออยากจะปาดคอตัวเองให้จบสิ้นไปแบบนี้เหลือเกิน เพื่อจะได้ไปให้พ้นจากโลกใบนี้ ทว่าเธอกลับตัดใจทิ้งพี่ซูจิ้นของเธอไม่ลง

น้ำตาอุ่นสองสายค่อยๆ ไหลรินลงมาจากหางตา ในที่สุดเธอก็วางมีดผลไม้ในมือลง

"ขอโทษนะ เคอเมิ่ง……"

เธอโยนมีดผลไม้ทิ้งลงในถังขยะของห้องน้ำ เปิดฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำที่เย็นเฉียบจนเข้ากระดูกสาดซัดกระทบเรือนร่างตามอำเภอใจ

ความเย็นเยียบพุ่งตรงจากกระหม่อมเข้าสู่สมอง กระทั่งแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ช่วยปลอบประโลมจิตใจที่เคยร้อนรุ่มของเธอให้คลายลงได้บ้าง

ภายในห้องนอน ซูจิ้นค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เขาพยายามยกศีรษะขึ้นมาอย่างยากลำบากเพื่อมองหาเงาร่างของเซี่ยจื่อ

ทว่าเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้ว