เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 479 แต่งงานปีที่สิบ ทารกเริ่มดิ้น!
“คุณซู จ้าวจิ่วถิง ขอให้พวกคุณมีความสุขนะ”
“ฉันเองก็จะไปตามหาความสุขของฉันแล้วเหมือนกัน”
ซุนซิ่วอิง ช่างเย็บศพ ค่อยๆ เอนตัวลงนอนในโลง ปิดตาทั้งสองข้าง ลมหายใจแผ่วลงเรื่อยๆ จนกระทั่งจากไปอย่างสงบในที่สุด
ส่วนฌาปนสถานของเธอ เพราะไม่มีลูกไม่มีหลาน ก็ส่งต่อให้เฉาเยี่ยนจื่อตามระเบียบ
รวมถึงวิชาเย็บศพ ก็ได้ถ่ายทอดให้อีกฝ่ายไปหมดแล้ว ซุนซิ่วอิงจึงจากไปได้อย่างหมดห่วง
พอกราบไหว้เสร็จ จ้าวจิ่วถิงกับซูชิงหลีก็ออกจากฌาปนสถาน ไม่ได้อยู่นาน เรื่องการฝังเฉาเยี่ยนจื่อจะเป็นคนจัดการเอง แถมอีกเดี๋ยวคงมีแขกเหรื่อทยอยมาส่งช่างเย็บศพเป็นครั้งสุดท้ายไม่น้อย
เธอทำอาชีพเย็บศพบรรจุโลงแถบนี้มาหลายสิบปี ย่อมมีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ฉินอวี่ ลูกที่เกิดจากศพของตระกูลฉินก็เติบโตมาจากการเลี้ยงดูของช่างเย็บศพคนนี้ เพราะงั้นฉินอวี่ต้องมาแน่ๆ
แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พอจ้าวจิ่วถิงกับซูชิงหลีเพิ่งก้าวพ้นฌาปนสถานได้ไม่นาน ฉินอวี่ก็ขับรถมาถึงพอดี