ตอนที่ 477 แต่งงานปีที่สอง

ตอนที่ 477 แต่งงานปีที่สอง

พอมาถึงสุสานบรรพชนตระกูลจ้าว ซูชิงหลีก็เห็นโครงกระดูกของซูเซวียนผู้เป็นพ่อ แม้หน้าตาจะดูไม่ออกแล้ว แต่เสื้อผ้าที่สวมอยู่บนร่างไม่มีทางผิดแน่

อีกอย่าง จ้าวจิ่วถิงในฐานะผีดิบบรรพชนที่ทรงพลัง ย่อมยืนยันได้แน่นอนว่าเป็นซูเซวียน

“พ่อคะ...” ซูชิงหลีขอบตารื้นแดง ยืนไว้อาลัยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงมองหาที่เหมาะๆ เพื่อฝังซูเซวียน

สุดท้ายซูชิงหลีก็ตัดสินใจเก็บกระดูกของพ่อใส่ไห เอาไว้ค่อยนำไปให้เย่ซังซังผู้เป็นแม่ในวันหน้า

เธอมองสำรวจไปรอบๆ สุสานบรรพชนตระกูลจ้าว จนเจอชุดหนังสัตว์ที่หลุดร่วงมาจากร่างเจ้าสาวผีดิบ รวมถึงหางสัตว์ที่เย็บติดกับศพ และหน้ากากหนังมนุษย์

ก่อนหน้านี้ตอนซูชิงหลียังทำงานในทีมโบราณคดี เธอคิดจะเลาะของพวกนี้ออกจากร่างศพหญิง แต่เพราะกลัวว่าจะทำให้ศพเสียหายจนไม่สมบูรณ์ เลยยังทำไม่เสร็จ

ตอนนี้ร่างของศพหญิงหายไปแล้ว เหลือทิ้งไว้แค่ ‘คราบหนัง’ พวกนี้เท่านั้น

ซึ่งกลับช่วยให้ซูชิงหลีหมดเรื่องยุ่งยากไปได้เยอะ เธอหยิบชุดหนังสัตว์กับหน้ากากหนังมนุษย์มาดูอย่างละเอียด ด้านหลังล้วนมีตัวอักษรโบราณจารึกไว้มากมาย ดูแล้วเข้าใจยากเป็นที่สุด

ซูชิงหลีรู้สึกว่าอักษรโบราณพวกนี้น่าจะสำคัญมาก คงบันทึกเรื่องราวลับเฉพาะบางอย่างเอาไว้ ขอเพียงถอดรหัสอักษรโบราณเหล่านี้ได้ ก็จะไขปริศนาได้อีกหลายเรื่อง