กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 437 เทพเจ้าแม่น้ำ
“ใครมาจับก้นฉันเนี่ย! เอามือสกปรกออกไปเดี๋ยวนี้!”
“อุ๊บ! เท้าใครเหม็นขนาดนี้ ฉันจะกัดแล้วนะ!”
“อย่าเบียดกันสิ ร่างฉันจะหลุดเป็นชิ้นๆ อยู่แล้ว……”
คลื่นศพใต้น้ำแม้จะถูกสะกดไว้แล้ว แต่พวกมันก็ยังไม่ถูกกำจัดไปจนหมดสิ้น และยังคงพูดคุยสื่อสารกันได้
เพียงแต่ทั้งหมดต่างนอนนิ่งอยู่ในโคลนก้นแม่น้ำ ทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ แน่นขนัดไปหมด
แขนขาที่บิดเบี้ยวพันกันอีนุงตุงนัง ร่างศพทับซ้อนร่างศพ
“ตาแก่นั่นเก่งไม่ใช่เล่นเลยแฮะ ถึงกับผนึกพวกเราไว้ก้นแม่น้ำได้หมดแบบนี้”
“เมื่อกี้เขาท่องคาถาอะไรสักอย่างใช่ไหม น่ากลัวชะมัด!”
“ฉันไม่อยากนอนอยู่ตรงนี้แล้ว ฉันจะขึ้นฝั่ง ฉันจะออกไปเที่ยวเล่น!”