ตอนที่ 119 หนึ่งร้อยรอบ

ตอนที่ 119 หนึ่งร้อยรอบ

“นาย...นายจะทำอะไรน่ะ”

ฉินเสี่ยวอวี๋ผู้เป็นแม่ผีจ้องมองดวงตาสีเขียวคู่นั้นของจ้าวจิ่วถิง ในใจเริ่มหวาดผวาขึ้นมาทันที

ทั้งที่ตัวเองเป็นถึงราชาผีแห่งเมืองผีแท้ๆ กลับต้องมากลัวสายตาของร่างศพหนึ่งร่างเนี่ยนะ

ในจังหวะที่แม่ผีหันหลังเตรียมจะเผ่นหนี จ้าวจิ่วถิงก็พุ่งกระแทกเข้ามาแล้ว

แถมขนยาวทั่วร่างยังแผ่ยื่นออกมา มุ่งตรงเข้าพันธนาการทั่วทั้งร่างของแม่ผี

คอ เอว แขน ขาทั้งสองข้าง เท้าทั้งสองข้าง...

มัดไว้แน่นหนาทุกส่วนอย่างแน่นหนา

ถึงแม้แม่ผีจะเป็นกายวิญญาณ แต่ขนยาวอัปมงคลก็สามารถกักขังวิญญาณได้ นับเป็นการโจมตีจริงแท้แน่นอน

ขนยาวรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นบีบรัดบนร่างของแม่ผีจนเกิดรอยเลือด ผิวหนังตึงแน่นไปหมด