ตอนที่ 46 ผีดิบหัวทอง

ตอนที่ 46 ผีดิบหัวทอง

ดึกแล้ว ยิ่งดึกก็ยิ่งเงียบ

ลมสักเฮือกก็ไม่มี มีแต่เสียงจิ้งหรีดในไร่ข้าวโพดร้องอยู่

ปากหลุมขุดขโมยที่มืดสนิท เฉาเยี่ยนจื่อกับมีดสั้นคลานขึ้นมาก่อนหลังกัน

“เยี่ยนจื่อ พ่อลูกอยู่ไหน”

ซุนอวิ๋นเห็นลูกสาวขึ้นมาได้ ก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่ง

แต่พอไม่เห็นเฉาเหล่าซาน ใจก็กลับมาหวิวอีกรอบ

ตาของเฉาเยี่ยนจื่อทั้งแดงทั้งบวม น้ำตาคลอ พูดอะไรไม่ออก

ซุนอวิ๋นเข้าใจทันที

ด้วยนิสัยของเฉาเหล่าซาน ต้องลงไปช่วยเจ้าอ้วนกับเจ้าผอมในสุสานโบราณแน่ ๆ