เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 474 อับราฮัมผู้ไร้กำลัง
สันตะสำนักสีซีด ณ โถงชั้นในที่ไม่มีใครล่วงรู้
“สวบ... สวบ...”
เสียงไม้กวาดดังขึ้นตรงบันไดหน้าประตูตำหนักใหญ่ที่เงียบสงัดไร้ผู้คน ชายชราในชุดผ้าไหมหรูหราถือไม้กวาดในมือ กำลังกวาดทำความสะอาดขั้นบันไดสูงและกว้างของตำหนักใหญ่แห่งสันตะสำนักอย่างเงียบเชียบ
สวมชุดหรูหราเพียงนี้ แต่กลับทำงานของคนรับใช้ ช่างดูไม่เข้ากับฐานะเอาเสียเลย
อับราฮัมกวาดบันไดสีเงินขาวไปเรื่อยๆ อย่างเงียบสงบ เส้นผมปลิวไสว ชายเสื้อไหมพลิ้วไหวตามสายลม
หากมองแค่รูปลักษณ์ภายนอก ก็ดูมีความขลังและเปี่ยมบารมีอยู่ไม่น้อย ราวกับพระกวาดลานวัดในเรื่องเล่าที่ใครเห็นคงนึกว่าเป็นยอดฝีมือเร้นกาย
วันเวลาล่วงเลยไปนับร้อยปี หากดูแค่การทดสอบของโดเซียก็เหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แต่ความจริงแล้ว ในช่วงเวลาร้อยปีนี้ สหพันธรัฐมนุษย์ทั้งมวลกลับเกิดความเปลี่ยนแปลงชนิดพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
แนวหน้าแตกพ่ายไม่หยุด แผนการออกเดินทางไกลครั้งใหญ่ก็ดำเนินไปอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อแนวรบขยับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ สันตะสำนักสีขาวซีดและรัฐบาลสหพันธรัฐมนุษย์ ซึ่งถือเป็นศูนย์กลางสูงสุดและเป็นแกนนำทางการเมืองของทั้งมวล ก็จำต้องละทิ้งอีเดนอันเป็นแผ่นดินบรรพบุรุษของมนุษยชาติ แล้วอพยพหนีออกไปท่ามกลางภัยร้ายที่กระชั้นชิด