เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 472 แผนการชั่วร้ายถูกจับได้แล้วงั้นหรือ?
“กลับกันไปให้หมดเถอะ... นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป การตัดสินใจทุกเรื่องให้พวกเจ้าเป็นผู้กำหนด ข้าจะไม่เข้าไปยุ่มย่ามอีกแล้ว...”
ไม่รู้ว่าคำพูดของมุขนายกตรงหน้าไปสะกิดโดนอะไรเข้า หรือท่านโดเซียฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ภายในห้องเงียบกริบไปนาน สีหน้าของท่านโดเซียเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไม่หยุด
ในที่สุด แผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงอย่างสง่างามก็พลันทรุดฮวบลง ทั้งร่างคล้ายสูญสิ้นเรี่ยวแรงไปจนหมดในพริบตา ดูแก่ชราลงไปหลายสิบปีเลยทีเดียว
ดวงตาคู่นั้นที่เคยเฉียบคมประหนึ่งเหยี่ยวก็เผยความเหนื่อยล้าออกมาจนหมด ยิ่งไปกว่านั้น ลึกลงไปในแววตายังแฝงไว้ด้วยความตกใจและโกรธแค้นที่พลุ่งพล่านจนยากจะข่มไว้
มือของเขาถึงกับสั่นเทาไม่หยุด อยากจะยันตัวลุกขึ้นยืนแต่กลับรู้สึกว่าหมดเรี่ยวแรงไปทั้งร่าง ครั้นจะนั่งอยู่บนเก้าอี้ต่อก็กลับรู้สึกขนลุกสะพรึงกลัวอย่างบอกไม่ถูก
สหพันธรัฐมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ปานนี้ จักรวาลที่ไพศาลถึงเพียงนี้ ทว่าในเวลานี้ เขากลับรู้สึกว่าไม่มีที่ให้ตัวเองได้ยืนอยู่อีกต่อไปแล้ว