เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 442 ข้าอับราฮัมบรรลุขั้นหกเสียที!
ห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง เงียบสงัดไร้สรรพสำเนียง
ดาวฤกษ์สีส้มอมเหลืองแผ่ความร้อนระอุชั่วนิรันดร์ออกไปรอบทิศ หากใช้เครื่องมือมองตรงเข้าไปและสังเกตดูดีๆ ก็จะยังมองเห็นเงาร่างมนุษย์ขนาดยักษ์รูปไม้กางเขนอยู่ภายในดาวฤกษ์ดวงมหึมานั้นด้วยซ้ำ
อวกาศเงียบสงัด แต่ท่ามกลางความเงียบงันนี้ ยานอวกาศขนาดยักษ์ลำแล้วลำเล่ากำลังพ่นเปลวไฟร้อนลวกจากท้ายยาน แล่นมุ่งหน้าไปอย่างช้าๆ
ยานเหล่านี้มีขนาดอย่างต่ำก็หลายพันเมตร รอบด้านมียานลาดตระเวนขนาดเล็กนับไม่ถ้วนบินวนเวียนตรวจตราอยู่รอบยานแม่ราวกับแมลงวัน หรือไม่ก็บินพุ่งทะยานออกมาจากยานขนาดใหญ่ มหึมาประหนึ่งฐานทัพอวกาศตั้งเรียงราย ขนาดของมันยิ่งใหญ่โอฬารเหนือสิ่งอื่นใด
ทว่ายานบรรทุกอากาศยานอวกาศขนาดหลายพันเมตรพวกนี้ก็ยังไม่ใช่ศูนย์กลางที่แท้จริง