กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 426 นอร์ตันน่ะทั้งภักดีทั้งมีคุณธรรมพอตัว!
“แป๊ก”
แก้วก้านคริสตัลที่รินเหล้าไว้จนเต็มถูกนิ้วขาวซีดเรียวยาวสองนิ้ววางลงบนโต๊ะ ดูจากรอยที่ขอบแก้ว เหมือนจะมีคนเพิ่งจิบไปเพียงเล็กน้อย
ช้อนเงินแท้ตักลงไปบนเค้กแตงโมกรอบไอซ์คูลที่วางอยู่บนโต๊ะ วิปครีมติดเยลลี่สีชมพูก้อนหนึ่งถูกช้อนตักขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆ แยกออกจากตัวเค้ก แล้วส่งเข้าปากสีขาวสนิทที่ไร้ริมฝีปาก
ใช่แล้ว นอร์ตันไม่มีริมฝีปาก
เวลาเขาหุบปาก จะเหลือเพียงเส้นแยกเส้นเดียวเท่านั้น
แต่นั่นไม่ได้บั่นทอนความงดงามหมดจดลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันยิ่งขับเน้นเทวภาวะสุดประหลาดที่ไม่ใช่มนุษย์ให้เด่นชัดขึ้น
“ฟู่...”