ตอนที่ 296 ช่วงเปลี่ยนผ่าน ความคิดกับปรัชญา ความหมายและจุดจบ

ตอนที่ 296 ช่วงเปลี่ยนผ่าน ความคิดกับปรัชญา ความหมายและจุดจบ

ใครๆ ต่างก็บอกว่าขอแค่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับพระผู้เป็นเจ้าสีขาวผู้นั้น ต่อให้การกระทำจะพิลึกพิลั่นแค่ไหน ก็ยังดูมีความชอบธรรมแฝงอยู่บ้าง

แต่ถ้าหันไปมองทวีปเหนือในเวลานี้เข้าจริงๆ คงไม่มีใครกล้าพูดประโยคนี้ออกมาอีกแล้ว

ระหว่างพระผู้เป็นเจ้าสีขาวนอร์ตัน กับพวกราชวงศ์รุ่นแล้วรุ่นเล่าที่คอยต่อกรกับเขา ฝ่ายไหนกันแน่ที่ถูกต้อง? ฝ่ายไหนกันแน่ที่เป็นตัวแทนของความยุติธรรม?

นี่เป็นคำถามที่ยากจะหาคำตอบเหลือเกิน

ยิ่งติดตามพระผู้เป็นเจ้าสีขาวนอร์ตันนานเท่าไหร่ คำถามนี้ก็ยิ่งตอบได้ยากขึ้นทุกที

อับราฮัมที่คอยติดตามอยู่ข้างกายนอร์ตัน ย่อมมองเห็นผลลัพธ์อันเลวร้ายที่เกิดจากจิตใจอันสับสนปั่นป่วนของท่านผู้สูงส่ง แต่ในทางกลับกัน โดเซียที่อยู่ในทวีปเหนือ ก็มองเห็นเช่นกันว่าเพื่อให้รับมือกับพระผู้เป็นเจ้าผู้ซีดเผือดนอร์ตันได้ บรรดาราชวงศ์ในปัจจุบันได้คลุ้มคลั่งไร้ยางอายไปถึงขั้นไหนแล้ว

เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่มีนามว่านอร์ตันคือมหันตภัยที่ร้ายแรงที่สุดของมนุษยชาติไปจนถึงสวนเอเดน ทว่าดินแดนภายใต้การปกครองของเขากลับมีระเบียบวินัยชัดเจน ประชาชนมองเห็นความหวังในชีวิต นับเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขอย่างแท้จริงที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์