ตอนที่ 237 สงครามอันยิ่งใหญ่

ตอนที่ 237 สงครามอันยิ่งใหญ่

แนวรบด่านหน้าของจักรวรรดิออดแลนด์

ซ่าๆๆ...

ฟ้าเริ่มมืด เมฆดำทะมึนลอยเกลื่อน เม็ดฝนอันเย็นยะเยือกเทกระหน่ำลงมายังผืนดินที่เต็มไปด้วยหลุมระเบิด นำพาความหนาวเหน็บที่พร้อมจะคร่าชีวิตมาสู่แนวรบ

รีดสวมเสื้อนวมตัวเก่ามอซอ ใบหน้าเปรอะเปื้อนฝุ่นดิน เขาสะพายปืนคาบศิลาไว้บนหลัง พลางใช้พลั่วขุดดินเปิดร่องสนามเพลาะ

ชึก!

ทุกครั้งที่จ้วงพลั่วลงไป กระทบเข้ากับผืนดินที่แข็งตัวราวกับกำลังขุดก้อนเหล็กเย็นเฉียบ จนแขนของเขาชาไปหมด

แต่ดินที่แข็งโป๊กนั้นยังเทียบไม่ได้เลยกับความทรมานจากสายฝนอันเย็นเฉียบที่ตกลงมาจากฟ้า

เสื้อนวมบนตัวเปียกชุ่มไปหมดแล้ว ต่อให้กำลังออกแรงขุดสนามเพลาะอยู่ ก็ยังรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกของน้ำฝนที่บาดลึกถึงกระดูก

“ฮู่ว...” รีดพ่นลมหายใจขาวโพลนออกมาอย่างด้านชา เขาหยุดมือชั่วครู่ จึงเพิ่งสังเกตเห็นว่ามือทั้งสองข้างเริ่มควบคุมไม่ได้แล้วเพราะความหนาวจัดกับการออกแรงมากเกินไป ถึงขั้นคลายมือที่กำด้ามพลั่วแทบไม่ออก