กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 203 ลืมตาดูโลกเสียเถิด!
“เพล้ง!” ก้อนเหล็กกลมแบนตกลงบนโต๊ะ เกิดเสียงกระทบดังฟังชัด
โดเซียสัมผัสได้ถึงพละกำลังมหาศาลของตน จึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว
เขาที่เป็นเพียงแวมไพร์รุ่นที่สองยังบีบก้อนเหล็กบนโต๊ะนี้ให้แบนได้อย่างง่ายดาย เกรงว่าตอนนี้ตัวปฐมบรรพบุรุษเพียงแค่พึ่งพาพลังกาย ก็คงเพียงพอที่จะครองความเป็นใหญ่เหนือทวีปใต้ทั้งผืนแล้ว!
“แสดงให้เห็นถึงเพียงนี้ พวกท่านก็คงจะรู้แล้วสินะว่า นอร์ตัน ปฐมแวมไพร์แห่งเผ่าโลหิตผู้นี้ แข็งแกร่งถึงระดับไหนกันแน่!”
ลืมตาดูโลกเสียเถิด! ท่านไมลส์ นอร์ตันฟื้นคืนชีพแล้ว โลกใบนี้ไม่เหมือนกับที่ท่านเคยรู้จักมาก่อนอย่างสิ้นเชิงแล้ว!“”
โดเซียทอดถอนใจเป็นล้นพ้น แต่จากนั้นก็เอ่ยปลอบใจว่า “แต่ก็อย่าเพิ่งตื่นตระหนกจนเกินไป แม้แวมไพร์จะมีพลังมหาศาลเช่นนี้ แต่หากตัดนอร์ตันที่เป็นปฐมแวมไพร์ในปัจจุบันออกไปแล้ว แวมไพร์ตนอื่นก็ไม่มีวิธีรับมือกับแสงแดดและศาสนจักรได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอร์ตันผู้นั้นแม้ร่างกายจะยกระดับขึ้นเป็นเทพเจ้า แต่ท้ายที่สุดเขาก็ไม่ใช่เทพเจ้า อย่างมากที่สุดก็ทำได้เพียงแค่พวกเราไม่อาจสร้างบาดแผลให้แก่เขาได้ ก็เหมือนกับคูบา ศพเทพเจ้าที่ถูกผนึกไว้ที่ภูเขาหลังสันตะสำนักในอดีตนั่นแหละ”
รูปแบบหลักที่เขาแสดงออกมาก็ยังคงอาศัยพละกำลังดิบเถื่อนของร่างกาย หาได้มีวิธีการสังหารทำลายล้างเป็นวงกว้างไม่
สาเหตุสำคัญในอดีตที่เขาก่อความหายนะของแวมไพร์ขึ้นมาได้ ก็ยังคงอยู่ที่การแพร่พันธุ์อย่างล้นหลามเกินไปของเผ่าพันธุ์แวมไพร์