ตอนที่ 197 อับราฮัมผู้ภักดี

ตอนที่ 197 อับราฮัมผู้ภักดี

“ต๊อก... ต๊อก... ต๊อก...”

ร่างขาวซีดประณีตสูงเพรียวสมบูรณ์แบบนั่งตัวตรงอยู่บนบัลลังก์ที่ไม่มีใครได้นั่งมานานหลายพันปี เขาเหยียดแขนขาวผ่องหมดจดออกมา นิ้วมือแต่ละนิ้วใสกระจ่างดั่งหยก เคาะที่พักแขนฉลุลายรูปแวมไพร์กับค้างคาวอย่างเฉยเมย

เสียงเคาะกังวานใสแผ่วเบาอย่างยิ่ง แต่กลับเหมือนค้อนหนักที่กระหน่ำทุบลงกลางใจของอับราฮัมทีละครั้ง ทีละครั้ง

ทันทีที่นอร์ตันบินออกมาจากสันตะสำนัก เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันและมุ่งหน้ามายังพระราชวังหลังใหญ่ของตนเป็นที่แรก

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ตอนนี้นั่งอยู่บนบัลลังก์

ต้องบอกเลยว่า อับราฮัมเป็นคนที่รู้ความควรไม่ควรจริง ๆ