ตอนที่ 192 สมกับเป็นนอร์ตัน ฟื้นขึ้นมาก็แทงข้างหลัง

ตอนที่ 192 สมกับเป็นนอร์ตัน ฟื้นขึ้นมาก็แทงข้างหลัง

“ฮึบ... ฮึบ... ฮึบ...”

เสียงตะโกนพร้อมเพรียงกันดังขึ้นบริเวณหลังเขาของสันตะสำนัก

เชือกหลายสิบเส้นถูกดึงลากขึ้นจากปากถ้ำ เพื่อฉุดดึงสิ่งที่อยู่ข้างในให้ลอยสูงขึ้นมา

ผนึกของพวกโดเซียสุดท้ายแล้วก็ไม่อาจช่วยอะไรได้ ไม่ว่าจะเป็นผนึกของมนุษย์ หรือการสืบทอดอันยาวนานของแวมไพร์ มาจนถึงวันนี้ ทุกอย่างล้วนพังทลายลงเพราะกาลเวลาที่เนิ่นนานเกินไปและสถานการณ์ที่แปรเปลี่ยน

“เปรี้ยง!”

ท้องฟ้าที่เพิ่งจะแจ่มใสเมื่อครู่ ไม่รู้ว่ามีเมฆดำทะมึนลอยมาจากไหนตั้งแต่เมื่อไร มันบดบังดวงอาทิตย์จนผืนฟ้าและแผ่นดินมืดสลัวลงไปเล็กน้อย

ถึงกับมีเสียงฟ้าร้องคำรามก้อง ทั้งยังมีลมกระโชกแรงพัดมาเป็นระลอก ราวกับกำลังป่าวประกาศให้ใต้หล้ารู้ถึงข่าวอันสิ้นหวัง ว่ามีปีศาจตนหนึ่งกำลังจะฟื้นคืนชีพขึ้นมา

ทว่าทวีปใต้ไม่มีความเชื่อเรื่องลางดีลางร้ายพวกนี้ ตรงกันข้าม ความแปรปรวนของดินฟ้าอากาศกลับยิ่งทำให้สันตะปาปาเลโอโดตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

เขายืนอยู่ตรงขอบถ้ำ ไม่กล้าขยับเข้าไปใกล้กว่านี้เพราะกลัวว่าถ้ำจะถล่มลงมา