ตอนที่ 186 ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ

ตอนที่ 186 ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ

แดดร้อนแผดเผาลงมายังผืนดิน เมื่อเทียบกับหนึ่งพันปีก่อนแล้ว ดวงอาทิตย์ในยามนี้มีสีทองจางลงเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความก้าวหน้าทางวิทยาการทำให้การแพทย์ดีขึ้น หรือเป็นเพราะดวงอาทิตย์อ่อนกำลังลงกันแน่ อายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ในยุคนี้ถึงได้ยาวนานขึ้นมาหน่อย จนแตะระดับหกสิบปีได้แล้ว

พวกชนชั้นสูงผู้มีอำนาจที่ดูแลตัวเองดีหน่อยยิ่งสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงเจ็ดสิบหรือแปดสิบปีเลยทีเดียว ส่วนคนที่อายุยืนเกินหนึ่งร้อยปีก็ใช่ว่าจะไม่มี เพียงแต่มีน้อยมากชนิดหนึ่งในหมื่นคนเท่านั้น

ภายใต้เปลวแดดอันร้อนระอุ มองออกไปตามไร่นาเพาะปลูก ก็จะเห็นร่างของพวกทาสเรืออยู่เต็มไปหมด

“เพียะ!”

เสียงแส้หนังฟาดแหวกอากาศดังสนั่น ทำเอาพวกทาสเรือที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานตกใจกลัวจนรีบเร่งมือให้ไวขึ้น และไถพรวนดินอย่างสุดแรงท่ามกลางแสงแดดอันแผดเผา

ชายผู้ทำหน้าที่คุมงานทำท่าทางราวกับตัวเองกุมอำนาจล้นฟ้าไว้ในมือ เขาจิบเหล้าพลางถือแส้หนังเดินกวาดสายตามองไปรอบไร่นา ปากก็พ่นคำด่าทอไม่หยุด สรรหาคำพูดของยุคสมัยใหม่มาตะโกนใส่ไม่ขาดสาย