กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 147 ที่แท้นี่ถึงเป็นปฐมแวมไพร์!
“โครม โครม โครม......”
พร้อมกับเสียงดังกึกก้องประหนึ่งฟ้าร้องที่ชวนให้หวาดผวายิ่งขึ้นเรื่อยๆ จุดแสงสีแดงชาดละลานตาก็ผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ไกลๆ ในที่สุดก็ปรากฏสู่สายตาของเหล่าผู้คนในเมืองหลวงอย่างชัดเจน
แวมไพร์รุ่นที่สามกว่าห้าร้อยตัวที่ยืนเรียงกันแน่นขนัด มีโซ่เหล็กหนาเท่าข้อมือพันอยู่รอบตัว พวกมันดึงลากพระราชวังหลังใหญ่โตด้านหลังไว้ราวกับใยแมงมุม ค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างยากลำบากแต่มั่นคง
เสียงดังกึกก้องเหมือนฟ้าร้องนั่น ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่าจากบนฟ้า หากแต่เป็นเสียงเสียดสีที่เกิดจากล้อเหล็กใต้พระราชวังหมุนบดไปกับพื้น
“ครืน......”