ตอนที่ 143 ข้าเอาทั้งหมด!

ตอนที่ 143 ข้าเอาทั้งหมด!

“แค่ก... แค่กๆๆ...”

เสียงไอเบาๆ ดังสะท้อนอยู่ในห้องโถงใหญ่อันสลัวราง

เวลานี้ล่วงเข้าสู่ดึกสงัดแล้ว แต่องค์อดัมก็ยังคงไม่ได้บรรทม

กาลเวลาที่ล่วงเลยไปเจ็ดแปดสิบปี ในที่สุดก็ทิ้งร่องรอยไว้บนร่างขององค์สันตะปาปาผู้เคยหยิ่งผยองไม่เห็นใครอยู่ในสายตาพระองค์นี้ เส้นผมตรงขมับทั้งสองข้างกลายเป็นสีดอกเลา ริ้วรอยบนใบหน้าเพิ่มมากขึ้น แลดูชราภาพอย่างเห็นได้ชัด

“ฝ่าบาท ดึกมากแล้ว เสด็จกลับไปพักผ่อนเถอะขอรับ!” ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนอายุราวสี่สิบห้าสิบปียืนรอรับใช้อยู่ข้างกาย พอเห็นสภาพของอดัมเช่นนั้น จึงเอ่ยปากด้วยความเป็นห่วงทันที

“ไม่เป็นไรหรอก” องค์อดัมยกมือขึ้นห้ามมือของชายคนนั้นที่ยื่นเข้ามาหมายจะช่วยพยุงเอาไว้เบาๆ จากนั้นก็สูดหายใจเข้าลึกๆ