ตอนที่ 104 หนีไปสิ หนีไปเหมือนคนขี้ขลาด

ตอนที่ 104 หนีไปสิ หนีไปเหมือนคนขี้ขลาด

“ไม่นะ! ท่านนอร์ตัน บ่าวเฒ่าผู้นี้ทำใจจากท่านไปไม่ได้จริง ๆ! ขอยอมปรนนิบัติรับใช้เคียงข้างท่านไปชั่วกาลนาน!”

บาทหลวงอับราฮัมร้อนรนจนทนไม่ไหว พลังเผ่าโลหิตรุ่นแรกอันแข็งแกร่งโคจรพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง พุ่งทะยานตามนอร์ตันไปราวกับลูกปืนใหญ่ สีหน้าร้อนรนแทบเป็นบ้า

แต่ต่อให้แวมไพร์รุ่นแรกจะเก่งกาจแค่ไหน เขาก็เป็นแค่แวมไพร์ เป็นแค่แวมไพร์ที่เพาะเลี้ยงขึ้นมาจากยีนกลายพันธุ์ของนอร์ตันเท่านั้น

ดังนั้นต่อให้เขาจะวิ่งหน้าตั้งแค่ไหน ก็ไม่มีทางไล่ตามแผ่นหลังที่กำลังเผ่นหนีอย่างลนลานของนอร์ตันทัน

นอร์ตันไม่หันกลับไปมองเลยแม้แต่น้อย เขามุดหายเข้าไปในอุโมงค์ลับ ก่อนจะหันหลังกลับมาลากหินก้อนยักษ์ที่วางเตรียมไว้มาอุดปิดปากทางเข้าไว้ทันที