กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 88 วันที่ฟินเป็นอันดับสองของนอร์ตัน
“เฒ่านอร์ตันนี่แกมีสิทธิ์เรียกด้วยเหรอ”
ตอนที่ข้านั่งกอดเข่าอยู่ตรงหัวมุมถนน แกจะเรียกข้าว่าเฒ่านอร์ตันข้าก็ไม่ถือสาหรอก แต่นี่ข้าเข้ามาถึงข้างในแล้ว แกยังจะมาเรียกข้าว่าเฒ่านอร์ตันอยู่อีก มันจะไม่เสียมารยาทไปหน่อยเรอะ!
ทันทีที่บาทหลวงอับราฮัมเรียกออกมาคำหนึ่งว่าเฒ่านอร์ตัน นอร์ตันก็ระเบิดแรงกดดันออกมาเต็มพิกัดทันที
“หึ่ง!” (ความจริงคือไร้เสียง)
สนามแม่เหล็กไร้สีไร้กลิ่นแผ่พุ่งออกมาในพริบตา แค่กะพริบตาก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งเมืองลิโน
ส่วนบาทหลวงอับราฮัมกับฝูงแวมไพร์ที่อยู่ด้านล่างพอโดนแรงกดดันนี้เข้า ร่างกายก็ถูกกดจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันที