ตอนที่ 86 ศาสนจักรคลายการปิดผนึก

ตอนที่ 86 ศาสนจักรคลายการปิดผนึก

“ฟู่......”

เสียงลมที่พัดหวีดหวิวราวกับเสียงหมาป่าเห่าหอนดังขึ้นด้านนอกหอนาฬิกา พัดเอากลิ่นเหม็นเน่าที่หมักหมมมานานหลายปีในเมืองลิโนให้จางหายไป นำพาความสดชื่นกลับคืนสู่อากาศบ้างเล็กน้อย

ลมหนาวบาดลึกราวกับคมมีดที่กรีดเฉือนเนื้อหนังของผู้คนที่เดินอยู่ตามท้องถนน เย็นเยียบจนข้อต่อปวดร้าวไปหมด

ในฤดูหนาวที่ทารุณถึงเพียงนี้ ทั้งยังขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหารการกิน สำหรับคนยากไร้แล้ว ฤดูหนาวปีนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับประตูนรกที่ยากจะก้าวข้ามไปได้เลย