กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 51 การทิ้งขว้างอาหารเป็นเรื่องน่าละอาย!
ถึงแม้มนุษย์หมาป่าที่ผ่านมาทางเมืองลิโนจะไม่ได้ถูกนอร์ตันดึงดูดมา แต่แถวนอกเมืองลิโนก็ยังมีกลุ่มมนุษย์หมาป่าที่คุ้นเคยคอยเฝ้าจับตาดูอยู่รอบเมืองอยู่ดี
พวกนี้ต่างหากที่เป็นกลุ่มที่คอยจับตาดูนอร์ตัน
ในป่าทึบแถบชานเมืองลิโน
ค่ำคืนมืดสนิท แมกไม้บดบังแสงจันทร์จนในป่ามืดมิดไปหมด
“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก...” เสียงหอบหายใจเหมือนสุนัขตัวใหญ่แว่วมาในป่า แสงสีเขียวลี้ลับวาบผ่านดงไม้รกชัฏแล้วหายไป
เมื่อเทียบกับหมาป่าทั่วไปแล้ว มนุษย์หมาป่าจะมีการมองเห็นในความมืดในตอนกลางคืนที่ดีกว่ามาก
การมองเห็นในความมืดแบบนี้ทำให้ดวงตาของพวกมันดูเหมือนเปล่งแสงได้ แต่จริง ๆ แล้วเป็นแสงสะท้อนแบบกระจายที่ถูกรวมแล้วสะท้อนออกมา
“บรู๊ววว!!!”
เสียงหมาป่าเห่าหอนดังก้องขึ้นในป่า ชวนขนหัวลุกและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง