ตอนที่ 45 ใช้ชีวิตอย่างเป็นระบบ

ตอนที่ 45 ใช้ชีวิตอย่างเป็นระบบ

นอร์ตันเป็นคนที่พอใจกับอะไรง่ายมาก ชีวิตในศาสนจักรที่ถูกปิดหูปิดตามาตลอดยี่สิบปีทำให้เขายังคงมีความอยากรู้อยากเห็นและกระหายที่จะออกสำรวจทุกสิ่งรอบตัวอย่างแรงกล้า แม้ว่าความกระหายที่จะสำรวจนี้จะต้องค่อยๆ ขุดมันขึ้นมาด้วยตัวเองเพราะไม่ได้ถูกกระตุ้นมานานมากแล้วก็ตาม

แต่การได้ใช้ชีวิตอยู่บนหอนาฬิกาแบบนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาพอใจแล้ว

ร่างกายของแวมไพร์ที่ทนต่อความหิวโหยได้อย่างน่ากลัวทำให้นอร์ตันแทบไม่มีความต้องการทางวัตถุใดๆ เลย ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปขวนขวายหาเงินหาทองอะไร นอกจากการออกไปล่าเหยื่อสักครั้งทุกๆ สิบวันหรือครึ่งเดือนเพื่อตอบสนองต่อการเพิ่มพูนพลังของตัวเองแล้ว นอร์ตันก็แทบไม่มีปัญหาอะไรให้ต้องปวดหัวเลย

พอพูดถึงเรื่องล่าเหยื่อ ก็อดไม่ได้ที่จะต้องนึกถึงเรื่องที่บาทหลวงมีอาเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้