กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 25 ฮาคิม ไอ้หมอนี่มัน...
“แกร๊ก แกร๊ก...”
เสียงตอนสวมเกราะหนักเดินนั้นเลี่ยงไม่ได้เลยจริงๆ เสียงนั้นทำให้ค้างคาวที่เกาะนอนอยู่ในถ้ำตกใจจนส่งเสียงร้องจี๊ดๆ ออกมาสองที
นอร์ตันที่นอนนิ่งจมอยู่ใต้น้ำเบิกตากว้างขึ้นมาทันที
คลื่นเสียงความถี่ต่ำที่แฝงความระแวดระวังสะท้อนไปมาอยู่ในถ้ำไม่หยุด และมันก็ทำให้หัวใจของนอร์ตันกระตุกวูบขึ้นมาทันที
สีหน้าของนอร์ตันดูแย่ถึงขีดสุด ความอึดอัดกังวลใจทำให้เขาค่อนข้างมั่นใจแล้วว่าตัวเองโดนตามรอยเข้าให้แล้ว
แต่เขากลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะตามรอยมาได้ไกลขนาดนี้ นี่มันเจ๋งกว่าจีพีเอสในยุคปัจจุบันเสียอีก ทั้งที่ตอนกลับมาเขาก็อุตส่าห์เดินอ้อม แล้วยังยอมลุยผ่านแอ่งน้ำเพื่อล้างกลิ่นอายบนตัวออกไปแล้วแท้ๆ
พอนอร์ตันนึกถึงภาพที่เห็นอัศวินศาสนจักรฆ่ามนุษย์หมาป่าเมื่อเดือนกว่าๆ ก่อน เขาก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งหัว
เขาปรับอารมณ์ให้สงบลง แล้วตัดสินใจว่าจะลงมือตามที่คิดไว้ก่อนหน้านี้