ตอนที่ 730 เถ้าธุลีลุกโชนชั่วนิรันดร์

ตอนที่ 730 เถ้าธุลีลุกโชนชั่วนิรันดร์

หลินเย่ยืนอยู่ใจกลางความสั่นสะเทือน ดวงดาวสามสิบล้านดวงบนผ้าคลุมส่องประกายอย่างมั่นคง

การเปลี่ยนผ่านเริ่มต้นขึ้นแล้ว

วินาทีแรกที่ระบบนิยามเริ่มเปลี่ยนผ่าน หลินเย่รู้สึกได้ถึงการดำรงอยู่ของเขาที่ปริแตกเป็นรอยร้าว

ไม่ใช่ความเจ็บปวดทางกาย แต่เป็นการฉีกขาดในระดับ “นิยาม”—ดาวดวงหนึ่งบนผ้าคลุมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ความทรงจำนั้นถูกดึงออกมา ไหลผ่านร่างกายของเขาเพื่อฉีดเข้าสู่ตาข่ายนิยาม กลายเป็นเส้นด้ายนิยามเส้นใหม่เอี่ยม

ดวงดาวดวงนั้นหม่นแสงลงชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาสว่างอีกครั้ง—ไม่ใช่การฟื้นฟูกลับคืนสภาพเดิม แต่ถูก “นิยามใหม่” ด้วยนิยามใหม่สายนั้น