ตอนที่ 708 เสียงกระซิบจากห้วงคืนสู่ความว่าง

ตอนที่ 708 เสียงกระซิบจากห้วงคืนสู่ความว่าง

ที่ริมขอบของบ้านหลังใหม่ หลินเย่ยืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลาสามวัน

บนผ้าคลุมเบื้องหลัง ดวงดารา 370 ล้านดวงกำลังเปล่งประกายอย่างเงียบ ๆ

“มองอะไรอยู่” ชูหยวนเดินเข้ามาถาม

หลินเย่ยกมือขึ้นชี้ไปไกล ๆ

ที่นั่น ริมขอบของบ้านหลังใหม่กำลังจางหายไป ไม่ใช่สีสัน ไม่ใช่รูปลักษณ์ แต่เป็นความรู้สึกของการดำรงอยู่

สีหน้าของชูหยวนเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เขาก้าวข้ามไปยังริมขอบนั้นและยกมือขึ้นสัมผัสความว่างเปล่า

ฝ่ามือของเขาทะลุผ่านไป

เมื่อดึงกลับมา ลวดลายบนฝ่ามือก็เลือนลางไปแล้ว

“ห้วงคืนสู่ความว่าง” เสียงของเขาแหบพร่า “ความหวาดกลัวปฐมกาลคือ ‘ความหวาดกลัวต่อการดำรงอยู่’”