กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 705 เสียงขอบคุณสามหมื่นเจ็ดพันล้านครั้ง
หลินเย่มองมันอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้พูดอะไร
[คุณไม่กลัวฉันเหรอ?]
หลินเย่ยิ้ม
“กลัวคุณเรื่องอะไร?”
[กลัวว่าฉันจะทำให้คุณไม่เคยมีตัวตนอยู่จริง]
หลินเย่ชี้ไปด้านหลัง—แม้ว่าที่นั่นจะมองไม่เห็นอะไรแล้ว แต่เขาก็รู้ว่า ดวงดาราสามร้อยเจ็ดสิบล้านดวงกำลังส่องสว่างไปในทิศทางนั้น
“พวกเขาจำฉันได้ ตราบใดที่พวกเขายังอยู่ ฉันก็เคยมีตัวตนอยู่จริง”
การคืบคลานของความหวาดกลัวปฐมกาลชะงักงันกะทันหัน
[พวกมัน? การดำรงอยู่อันต่ำต้อยพวกนั้นน่ะเหรอ? พวกมันจะทำอะไรได้?]