กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 163 วังวนเงาจันทร์และการไล่ล่าของกองทัพเรือ
“เตรียมตัวขึ้นบิน!” ซีลวาแตะอักษรรูนที่ไม่สะดุดตาบนพื้นผิวพาหนะบินเบา ๆ ‘เรือแหวกเมฆ’ ทั้งลำก็ส่งเสียงครางต่ำออกมาทันที
ลวดลายบนตัวเรือเริ่มเปล่งแสงราวกับธารดาราที่ไหลริน
หลินเย่ โรบิน อ้ายซือ และซาโบทำตามคำแนะนำของซีลวา โดยเข้าไปนั่งบนที่นั่งสี่ตัวที่ล้อมรอบแผงควบคุมกลางภายในพาหนะบิน
วัสดุของเบาะนั่งสบายผิดปกติราวกับสามารถปรับตัวให้เข้ากับสรีระของผู้โดยสารได้โดยอัตโนมัติ
“นี่มันงานศิลปะชัด ๆ” ซาโบลูบไล้ลวดลายแกะสลักอันประณีตบนพนักพิงเบาะเบา ๆ และกล่าวชม
“ช่างฝีมือของบิลกาเชื่อว่าความใช้ได้จริงกับสุนทรียศาสตร์ควรมีความสำคัญเท่าเทียมกัน” ซีลวานั่งลงบนที่นั่งคนขับตรงกลาง