กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 671 ลอบเร้นไร้เสียง
“สายเคเบิลตรรกะ” ที่เย็นเยียบและตรงแด่วเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนจำนวนนับไม่ถ้วน ทอดยาวมาจากส่วนลึกที่ไม่อาจหยั่งรู้
พวกมันบรรจบกันในทิศทางเดียวกัน ขนานกันโดยไม่มีวันตัดผ่านกัน จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบราวกับแผงวงจรรวมที่แม่นยำที่สุด
สถานที่ที่พาดผ่าน ความโกลาหลจะถูกขจัด ปฏิทรรศน์ถูกแก้ไข กระทั่งตัวมิติเองก็ยังแสดง “ความเป็นระเบียบ” อันแข็งทื่อออกมา
และที่จุดสิ้นสุดซึ่งสายเคเบิลตรรกะนับไม่ถ้วนเหล่านั้นมาบรรจบกัน คือ “พื้นที่” ที่ไม่อาจอธิบายด้วยรูปทรงเรขาคณิตใด ๆ ได้
มันดูเหมือนเป็นตัว “การดำรงอยู่” เองมากกว่า—สิ่งประดิษฐ์อันเย็นเยียบที่ใหญ่โตจนยากจะจินตนาการ ประกอบขึ้นจากโมดูลตรรกะที่เป็นระเบียบสัมบูรณ์