กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 667 ย้อนรอย·ความตื่นตระหนกของพู่กัน
[...รับทราบ] “พู่กัน” กดทับการคำนวณที่ “ไม่สมเหตุสมผล” ทั้งหมดลง และเริ่มวางกับดักอย่างสุดกำลัง
มันกำหนดนิยาม “เครื่องหมาย” ที่ทำให้มันกระวนกระวายใจใหม่ จากภัยคุกคามที่ต้องกำจัด กลายเป็น “เหยื่อล่อ” แทน
ทว่า สิ่งที่มันไม่รู้ก็คือ—
แทบจะในเวลาเดียวกันกับที่มันได้รับคำสั่งใหม่ ณ ใจกลางเตาหลอมมโนทัศน์ของเครือข่ายยุคใหม่ มุมปากของหลินเย่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ
“ติดเบ็ดแล้วจริง ๆ แถมยังได้รับคำสั่งที่ ‘ระดับสูง’ กว่าด้วยเหรอ?” ราวกับว่าเขาสามารถมองทะลุผ่านเศษซากตรรกะนั้นไปเห็นความเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ
ที่ปลายทางมิติอันห่างไกลได้