เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 624 เตาหลอมมโนทัศน์
“มันควรจะเป็นบทเพลงซิมโฟนีอันยิ่งใหญ่ที่มีหลายเสียงประสาน
อนุญาตให้มีจังหวะเร็วที่ปลุกเร้า จังหวะช้าที่ลุ่มลึก แรงจูงใจที่วนเวียน ธีมที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และท่วงทำนองบรรเลงสด...
แต่ทั้งหมดนี้ สอดประสานกันอย่างกลมกลืนภายใต้การประสานงานของกรอบบทเพลงรวม”
“‘แม่แบบ’ ของผม ก็คือการจัดเตรียม ‘กรอบบทเพลงรวม’ เช่นนี้
และเพื่อให้มั่นใจว่า ‘นักดนตรี’ ทุกคน (อารยธรรมที่มีแนวโน้มแตกต่างกัน) สามารถบรรเลงได้อย่างอิสระภายในกรอบ โดยไม่ทำลายความกลมกลืนโดยรวม”
พร้อมกับคำพูดของเขา เงาของแบบจำลองพหุภาวะอยู่ร่วมที่อยู่เบื้องหลังได้สั่นพ้องกับจิตภาพของเขา
มันชัดเจนและมีชีวิตชีวามากขึ้น ราวกับมีบทเพลงที่ไร้รูปไหลผ่าน
เจตจำนงสุดโต่งทั้งเจ็ดเงียบงัน พวกมันสัมผัสได้ถึง “ภัยคุกคาม” ที่ไม่เคยมีมาก่อน