กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 204 ในที่สุดก็หลบหนีจากสถานที่กลืนกินผู้คนไม่คายก้างได้สำเร็จ
แต่ทว่านายท่านมิได้พาพวกเขาไปด้วย ย่อมต้องมีเหตุผลของตนเองเป็นแน่ อีกทั้งตนเองก็มิได้เป็นวรยุทธ์อันใด เส้าย่าวเป็นวรยุทธ์สามารถปกป้องนายท่านได้ ดังนั้นตนเองจึงมิได้ส่งเสียงอันใดออกไป
“พี่เฉินอิง เหตุใดดึกดื่นป่านนี้ท่านจึงยังไม่นอนอีกขอรับ”
“คุณหนูเส้าย่าว นายท่านกลับมาแล้วใช่หรือไม่”
“เอ่อ” เส้าย่าวคิดไม่ถึงว่าเรื่องที่ตนเองกับคุณหนูออกไปข้างนอกนางจะรู้เข้า นางจึงไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรไปชั่วขณะ
“กลับมาก็ดีแล้ว ข้าพเจ้ารู้ว่านายท่านออกไปข้างนอก นางยังไม่กลับมาข้าพเจ้านอนหลับไม่สนิท กลับมาก็ดีแล้ว”