ตอนที่ 0200

⬢⬢⬢

ตอนที่ 200 รังทองรังเงินไม่สู้บ้านหมาของตน

“เจ้าให้พวกเรามากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?” จ้าวจิ้งรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง เพราะอย่างไรเสียไร้ผลงานย่อมไม่อาจรับรางวัล

โจวจิ่งยิ้มอย่างเขินอาย

“ไม่มากไม่มาก หากไม่พอทางข้ายังมีอีก”

จ้าวจิ้งหลุดขำออกมา โจวจิ่งพูดถึงคนที่มีวรยุทธ์เหล่านี้ราวกับเป็นผักกาดขาวและเต้าหู้ในตลาด

ลุงฟู่นำหญิงรับใช้สี่คนมาด้วย เด็กสาวทั้งสี่สูงไล่เลี่ยกัน เส้าย่าวเคยพบกับจ้าวจิ้งและพวกนางมาแล้วจึงรู้ถึงพลังอำนาจของจ้าวจิ้ง ส่วนคนอื่น ๆ ยังคงเข้าใจว่าคุณหนูทั้งสองตรงหน้าจะออกไปข้างนอกอีก ท่านซื่อจื่อจึงให้พวกนางมาคุ้มกัน