ตอนที่ 0195

⬢⬢⬢

ตอนที่ 195 นิ้วทองคำค่าดั่งทอง

จ้าวจิ้งและหนานหนานกับเฉินอิงนั่งโต๊ะเดียวกัน ส่วนจือเอินและหวังเฉียงนั่งอีกโต๊ะหนึ่ง โดยมีเส้าย่าวและอิ๋นฮวายืนอยู่ด้านข้าง

“พวกเจ้าสองคนยืนทำไมกัน นั่งลงสิ พวกเจ้าไปนั่งโต๊ะเดียวกับจือเอินเถิด วันนี้พวกเจ้าเดินเที่ยวเป็นเพื่อนมานานขนาดนี้ คงเหนื่อยแย่แล้ว”

“นายท่าน พวกข้าไม่เหนื่อย ท่านไม่ต้องห่วงพวกข้าหรอกเจ้าค่ะ”

“นั่งลงเถิด ไม่เหนื่อยก็คงหิวแล้ว”

“นี่~” ทั้งสองมองหน้ากันอย่างลำบากใจ พวกนางติดตามนายท่านออกมา ไม่เคยมีธรรมเนียมว่าต้องร่วมโต๊ะอาหารกับนายท่านมาก่อน ปกติพวกนางมักจะพกเสบียงติดตัวไว้ในห่อผ้า หากหิวก็จะทานรองท้องเพียงเล็กน้อยเท่านั้น