กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 การกราบเป็นศิษย์
“ติงเซียง เจ้าพาเด็ก ๆ ไปทำในครัวเถิด” รอยยิ้มบนใบหน้าของท่านพ่อติงเซียงไม่จางหายไปเลย เขารู้สึกว่านานทีปีหนจะได้ช่วยลูกสาวทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ สักครั้ง
“จิ๋งเอ๋อร์ ป้าขอบใจเจ้ามาก” ติงเซียงซาบซึ้งใจจนไม่รู้จะกล่าวสิ่งใด นางกังวลใจยิ่งนักที่ท่านพ่อต้องอยู่บ้านเพียงลำพัง กินไม่อิ่มนอนไม่อุ่น แต่ในเมื่อนางแต่งงานออกเรือนไปแล้ว ท่านพ่อกล่าวไว้ไม่ผิด ลูกสาวที่แต่งงานไปแล้วจะมัวแต่ห่วงใยตระกูลฝ่ายแม่ได้อย่างไร
“ท่านป้า ท่านจะเกรงใจไปไย พวกเราล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน