ตอนที่ 0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 จิตใจคนไม่อาจเทียบงูเหลือมกลืนช้าง

ในคืนวันนั้นเอง จ้าวเย่าจู่ก็เก็บสัมภาระแล้วลอบหลบหนีออกจากหมู่บ้านเถาฮวาไปเพียงลำพัง

วันถัดมา ท่านอาราชันพาคนกลุ่มหนึ่งมาที่บ้านของเจ้าเฒ่าจ้าวแต่เช้าตรู่ ชายชราและหญิงชราสองคนต่างถือสัมภาระคนละห่อ ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางลานบ้าน

เมื่อคืนตอนที่บาปกรรมตัวนั้นจากไป พวกเขาได้ยินความเคลื่อนไหวจึงแอบมองที่หน้าต่าง เมื่อเห็นว่ามันถูกทำให้ตกใจจนหนีไปจริงๆ เจ้าเฒ่าจ้าวก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก จนแผ่นหลังที่เคยค่อมงอเหยียดตรงขึ้นมาได้บ้าง