กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 คนน่าสงสารย่อมมีจุดที่น่ารังเกียจ
ทั้งสองคนหิวโซทนแดดร้อนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูมาทั้งวัน ทว่ากลับไม่เห็นแม้แต่เงาของจ้าวจิ้งหรือคนในบ้านหลี่เจิ้งออกมาเลย
“นี่~นี่มันเกิดเรื่องอันใดกัน? หรือว่านางหลบหน้าเราจนไม่ยอมไปโรงงานแปรรูปแล้ว?”
“ตาเฒ่า หรือว่าเรากลับไปหาอะไรกินกันก่อนเถิด ร่างกายข้าหิวจนจะทนไม่ไหวแล้ว” หญิงชราปรึกษากับสามี นางทนต่อไปไม่ไหวจริงๆ วันนี้ทั้งวันยังไม่ได้กินอะไรเลย หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าก็คงต้านทานไม่ไหว
ยามนี้ท่านปู่จ้าวเองก็หิวจนท้องกิ่วติดหลังแล้ว เห็นทีฟ้าใกล้จะมืด หากยังดันทุรังต่อไปก็ไร้ความหมาย พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน