ตอนที่ 0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 ท่านผู้เฒ่าผู้ปราดเปรื่อง

“รับไป” จ้าวจิ้งเบิกตากว้าง

ยายเฒ่าได้ยินจ้าวจิ้งตวาดเช่นนั้นก็ตกใจจนทรุดเข่าลงกับพื้น สองมือชูขึ้นรับเงิน

จ้าวจิ้งมองภาพนั้นแล้วรู้สึกไม่สบายใจนัก ทว่านางรู้ดีว่าไม่อาจปล่อยให้ความใจอ่อนของตนทำร้ายทั้งตนเองและผู้อื่น ยายเฒ่าผู้นี้ไม่มีสิ่งใดให้น่าสงสาร ฟ้าลิขิตยังพอหลีกเลี่ยง แต่กรรมที่ก่อเองย่อมมิอาจหนีพ้น

ป้าสะใภ้ใหญ่แอบดูละครอยู่ที่หน้าต่าง ทันทีที่เห็นยายเฒ่ารับเงินก้อนนั้นมา โลหิตในกายก็สูบฉีดพลุ่งพล่าน นางรู้สึกราวกับว่าเงินก้อนนั้นกลายเป็นของตนเองอย่างแน่นอนแล้ว