ตอนที่ 0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 สุนัขจนตรอกย่อมกระโดดข้ามกำแพง

“นังแพศยาพันดาบเอ๊ย เจ้าไม่ช่วยพวกเราแล้วเจ้ามาทำไม มาดูเรื่องตลกหรืออย่างไร?” จ้าวกุ้ยพ่นคำหยาบคายออกมาเต็มปาก

ในขณะที่เขากล่าว ผู้ติดตามของท่านราชันสามก็ฟาดแส้ลงบนร่างเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาราวกับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด จนกระทั่งร่างกายทั่วทั้งร่างถูกเฆี่ยนตีจนเนื้อหนังแหลกเหลว

ย่าของเจ้าของร่างเดิมรู้สึกปวดใจยิ่งนัก นี่คือบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของนาง หากตีต่อไปเช่นนี้คงได้ตายแน่

“นังแพศยา ไม่สิ จิ๋งเอ๋อร์ จิ๋งเอ๋อร์ บรรพชนน้อย เจ้าจงรีบให้พวกเขาหยุดมือ หยุดมือเถิด หากตีต่อไปเช่นนี้ต้องมีคนตายแน่”

จ้าวจิ้งไม่สนอะไรทั้งนั้นเลิกคิ้วขึ้น

“เกี่ยวอันใดกับข้า? ข้าบอกแล้วว่าไม่ใช่ข้าที่สั่งให้ตี ใครเป็นคนตีเจ้าก็ไปหาคนนั้นสิ”