กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป
เป็นเช่นนั้นเอง กลุ่มคนเดินเตร็ดเตร่ชมไปทั่วจวนของจ้าวจิ้ง เดินดูซ้ายทีขวาที จนกระทั่งถึงยามบ่าย
จ้าวจิ้งมองดูเวลา เห็นว่าถึงเวลาต้องทำอาหารอีกแล้ว ทว่าคนเยอะเช่นนี้ จ้าวจิ้งไม่อยากเข้าครัวจริงๆ อย่าได้ดูถูกว่าทั้งวันเพียงแค่เดินเล่นไม่ได้ทำเรื่องเป็นชิ้นเป็นอัน ทว่าเพียงเท่านี้ก็เหนื่อยจนแทบขาดใจ
“เอ่อ! ค่ำนี้พวกท่านจะทานมื้อเย็นที่นี่หรือ?” จ้าวจิ้งเอ่ยถามอย่างอ้อมค้อม พูดให้ชัดคืออยากให้ทุกคนแยกย้ายกลับไปทานที่บ้านตนเอง รอให้พวกเขาจากไป จ้าวจิ้งอยากแช่น้ำร้อนแล้วนอนชดเชยเสียหน่อย เช้านี้ตื่นเช้าเกินไป กลางวันก็ไม่ได้งีบหลับ ตอนนี้จึงรู้สึกอ่อนเพลียเล็กน้อย