กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105 ความตื่นตระหนกที่ผ่านพ้นไป
จ้าวจิ้งยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบตามความจริง “ตอนนี้ที่เพาะปลูกอยู่คือมันฝรั่ง ข้าเป็นคนให้พวกเขาปลูกเอง และเมล็ดพันธุ์ก็เป็นข้าที่จัดหามาให้”
ผลผลิตข้าวสาลีแถบนี้ไม่สูงนัก ชาวบ้านในหมู่บ้านเถาฮวาของเราแทบทุกครัวเรือนล้วนอยู่ในสภาวะอดมื้อกินมื้อ เท่าที่ข้าทราบมา ในแต่ละปีเมื่อชาวบ้านส่งภาษีเสร็จสิ้น แทบจะไม่เหลือธัญพืชเก็บไว้เลย
พอถึงฤดูหนาว ผู้ที่หิวโหยก็อดตาย ผู้ที่หนาวเหน็บก็แข็งตาย
ที่ปลูกมันฝรั่งก็เพราะมันฝรั่งให้ผลผลิตสูง การปลูกมันฝรั่งอย่างน้อยที่สุดก็ช่วยให้พวกเขาอิ่มท้องได้ชั่วคราว”
ฝ่าบาทประทับอยู่ด้านข้างจิบชาอย่างเงียบเชียบ ไม่ได้ขัดจังหวะคำพูดของจ้าวจิ้ง ตลอดทั้งกระบวนการทรงอยู่ในสถานะเฝ้าสังเกตการณ์