กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 53 ดวงตาเป็นประกาย
ยามเช้าตรู่ ท่านอาทั้งสองมัดสินค้าที่จะนำไปส่งจนแน่นเต็มเกวียนวัวหนึ่งเล่ม จ้าวจิ้งมองดูสินค้าเต็มเกวียนนี้แล้วคิดว่าต่อไปคงมีมากขึ้นเรื่อยๆ เห็นทีต้องซื้อเกวียนวัวเพิ่มอีกหลายเล่ม ทว่าบ้านของนางยังสร้างไม่เสร็จ และบ้านท่านปู่ก็มีพื้นที่ไม่มากนัก ไม่สามารถเลี้ยงวัวได้ถึงสองตัว
เหล่าชาวบ้านต่างยืนมองสินค้าที่จ้าวจิ้งและพวกเขาลากออกไปจากหน้าประตูบ้านด้วยสายตาละห้อย แววตาเผยความอิจฉาออกมา หากรู้แต่แรกว่ายัยหนูจิ้งมีความสามารถถึงเพียงนี้ พวกเขาคงรีบไปรับนางมาอยู่ที่บ้านตนเองเสียตั้งแต่เนิ่นๆ ป่านนี้คนที่ร่ำรวยคงเป็นพวกเขาไปแล้ว ทว่าบนโลกนี้จะมีขายยาแก้ความเสียใจที่ไหนกันเล่า