เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 ต่างคนต่างหน้าที่
“ท่านอา เด็กหญิงสองคนนี้คนหนึ่งให้หว่านอี้ อีกคนให้จืออี้เป็นสาวใช้ ส่วนเด็กชายให้ซิงเยวี่ย พวกนางโตกันหมดแล้ว หาคนมาคอยดูแลพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอันใด”
เมื่อได้ยินจ้าวจิ้งกล่าวเช่นนั้น ท่านอาถึงได้ไม่พูดอะไรต่อ “จริงด้วย ยามนี้ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว”
“ท่านอา หวังป๋อคนนี้ก่อนหน้านี้เคยเป็นเพื่อนเรียนให้เจ้านายบ้านเก่ามาก่อน อ่านออกเขียนได้บ้าง และพอมีวิชาติดตัวอยู่บ้าง ต่อไปให้เขาอยู่กับพี่ชายหวยอันเถิด อายุอานามก็ไล่เลี่ยกันพอดี”
“ไม่ได้ (ข้าไม่เอา)” ทั้งสองคนปฏิเสธขึ้นพร้อมกัน
“จะเอาหรือไม่เอาเจ้าก็ต้องเอา เจ้าไปร่ำเรียนที่สำนักศึกษา ลองดูสิว่าบ้านไหนไม่มีเด็กรับใช้คอยติดตาม บ้านเรายามนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบ้านอื่นเสียหน่อย……” จ้าวจิ้งเท้าสะเอวตะโกนบอก ความซื่อตรงเกินไปของพวกเขานี้ก็ไม่ดีเลย ทุกเรื่องนางต้องเป็นคนยัดเยียดให้เองตลอด
“ไม่ใช่เช่นนั้น จิ้งเอ๋อร์ หวยอันโตแล้ว เราจะสิ้นเปลืองเงินทองไปทำไม”